‘It is is the season to be jolly. Straks vliegen ze je weer om de oren: de Unox-reclames, de
zoetsappige kerstliedjes (‘Driving home for Christmas’) en de kijk-mijn-familie-eensgelukkig- zijn-films. Oftewel: de periode om als een gezellige Von Trapp-familie bij elkaar te komen. Maar laten we eerlijk zijn: soms is je familie een grote pain in the ass. Je krijgt ze cadeau, maar dat betekent nog niet dat je het er de rest van je leven mee moet doen. Nu is de tijd om na te denken en om wellicht actie te ondernemen. Kortom: om een grote dikke middelvinger op te steken en het contact te verbreken of op een laag pitje te zetten. Want soms is dat helemaal zo slecht nog niet, ontdekte Sofie van Leede (33) afgelopen jaar. “Voor elke verjaardag, feestdag of andere familiedag heb ik al dagen een knoop in mijn maag. Ik ben een beetje het exotische dier van de familie. Iedereen is gesetteld en heeft zijn zaakjes voor elkaar, terwijl ik al jaren single ben, nog in een studentenhuis woon en qua werk ook nog zoekende ben. Op feestjes beginnen tantes constant het rondde- tafelgesprek: waarom Sofie nog single is. Neven pochen met hun koophuis van zoveel ton, hun nieuwe auto en tig vakanties per jaar. Vragen als: ‘Wanneer gaat Soof eindelijk eens volwassen worden?’ zijn standaard en on top of it levert mijn moeder kritiek alsof ik een klein kind ben: ‘Ga eens recht zitten, zo heb ik je niet opgevoed.’ Nadat ik me na vorig jaar kerst voor de zoveelste keer de pispaal van de familie voelde en uithuilde in bed, besloot ik de familiebijeenkomsten voor een onbepaalde periode uit mijn agenda te schrappen. En wat een opluchting is dat. Ik besefte dat mijn vrienden veel meer mijn échte familie zijn. Zij accepteren me zoals ik ben en bij hen voel ik me veilig. Ik heb nog wel contact met mijn ouders, maar gewoon wat minder. Ze snappen het niet goed, maar ik hoop dat deze verwijdering uiteindelijk onze band zal versterken.’

Lees hier het hele Artikel VIVA- Even geen gourmet meer